Türklere Schengen vizesi verirken cömert ya da cimri davranan ülkeler
Bazı ülkeler Türklere Schengen vizesi verirken cimriliğin kitabını yeniden yazarken, kimileri ise cömertlikleriyle diğerlerinden ayrılıyor. İşte Türklere en kolay Schengen vizesi veren ülkeler ve diğerleri…
Türk vatandaşları için en kolay Schengen vizesi veren ülkeler, 2025 başvuru istatistikleriyle yeniden gündeme geldi. Avrupa Komisyonu verilerine göre Türkiye’den Schengen temsilciliklerine yaklaşık 1,27 milyon kısa süreli vize başvurusu yapıldı. Dosyaların 1 milyon 72 binden fazlası olumlu sonuçlandı; 183 binden fazla başvuru reddedildi. Türkiye’deki genel ret oranı yüzde 14,6 seviyesinde oluştu.
Ülke bazında en düşük ret oranı Portekiz’de görüldü. Portekiz’in Ankara temsilciliğine yapılan 3 bin 921 başvuruda ret oranı yüzde 3,5’te kaldı. Slovakya yüzde 6,5, Romanya ve İspanya yüzde 7,4 civarındaki oranlarla daha yüksek kabul tablosu sundu. Hollanda, İsviçre, Bulgaristan ve Yunanistan da Türkiye ortalamasının altında kalan ülkeler arasında sayıldı.
Tabloyu okurken başvuru hacmi ve temsilcilik farkı ayrı incelenmeli. Portekiz düşük ret oranıyla öne çıksa da dosya sayısı 4 binin altında kaldı; Yunanistan ise 310 binden fazla başvuruya rağmen Türkiye ortalamasının altında ret verdi. Almanya’nın Ankara temsilciliğinde ret oranı yüzde 44,2’ye çıkarken, düşük ret oranlı bir ülkeye seyahat planıyla ilgisi olmadan başvurmak dosyayı zayıflatabilir.
Ret oranı, bir ülkenin herkese kolay veya zor vize verdiğini tek başına kanıtlamaz. Başvuru sayısı düşük olan bir temsilcilikte birkaç yüz dosya toplam yüzdede büyük değişim yaratabilir. Başvuru profili, seyahat amacı, mevsim, kullanılan konsolosluk ve eksik evrak oranı da sonucu etkiler. Ankara’daki bir temsilcilik ile İstanbul’daki aynı ülke ofisinin oranı bile aynı çıkmayabilir. Üstelik yayımlanan istatistikler bireysel dosyanın gelirini, seyahat geçmişini veya geri dönüş bağını ölçmüyor.
Düşük ret oranı görülen ülkeye yönelmek için seyahat planını kâğıt üzerinde değiştirmek Schengen kurallarıyla çelişebilir. Başvuru, en uzun kalınacak veya gezinin ana amacının bulunduğu ülkeye yapılır; kalışlar eşitse ilk giriş ülkesi devreye girebilir. Konsolosluk, otel ve ulaşım planından gerçek ana hedefi kontrol edebilir. İstatistikler ülke seçmekten çok, pazarın genel yönünü ve temsilcilikler arasındaki farkı okumak için kullanılmalı. Çok girişli vize oranı ile başvurunun kabul oranı da ayrı göstergelerdir. Bir ülke daha fazla dosyayı onaylarken kısa geçerlilikli veya tek girişli etiket verebilir. Başvuru sahibi geçmiş seyahatlerini, maddi planını ve dönüş bağlarını kendi gerçek rotasına göre kurduğunda dosyanın savunulabilirliği artar; başka kişilerin aldığı süre ise sonraki başvuru için emsal sayılmaz.